تبلیغات
اُوج - عوارض جراحی بینی در زیبایی


ورود به سایت گوگل
ورود به سایت یاهو
ورود به سایت آلتاویستا

نظر شما در خصوص مطالب تارنما






برای محاسبه وزن ایده آل و اطلاع از میزان اضافه وزن خود بر روی عکس کلیک کنید.





» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

عوارض جراحی بینی را به دو دسته می‌توان تقسیم کرد: آن دسته از عوارض بینی که در عملکرد بینی خود را نمایان می‌کنند، مانند چسبندگی‌های داخل بینی یا تنگ شدن بیش از اندازه سوراخ‌های بینی که موجب مشکل تنفسی می‌شود.

دیگر،‌ عوارضی که در ظاهر بینی نمود می‌یابد که عمدتا ناشی از برداشتن بیش از اندازه بافت‌های بینی است، مانند کوچک شدن بیش از حد بینی، که نامتناسب با اجزای صورت جلوه می‌کند. در زیر به یكسری عوارض ظاهری جراحی زیبایی بینی خواهیم پرداخت.

اگر هرم بینی را به دو قسمت بالایی و پایینی تقسیم کنیم، قسمت بالایی استخوانی و قسمت پایینی غضروفی است.
عوارض زیبایی در قسمت پایینی بینی یکی از عوارض مهم جراحی‌های زیبایی بینی محسوب می‌شود. اگرچه در صورت دانش، تجربه و مهارت جراح، پیدایش چنین عوارضی به حداقل ممکن خواهد رسید.


عوارض تنفسی
این عوارض شامل موارد زیر است:

۱) فرورفتگی بالای نوک بینی:
این عارضه در اثر برداشته شدن غضروف‌های تیغه بینی یا قسمت میانی بینی ایجاد می‌شود. معمولا در اولین هفته‌های پس از جراحی، تورم موجود در بافت‌ها مانع از آشکار شدن کامل این عارضه می‌شود.

۲) فرورفتگی‌های پره‌های بینی:
معمولا این عارضه به دنبال برداشته شدن غضروف‌های پره‌های بینی برای جمع کردن نوک بینی ایجاد می‌شود. در مواردی که نوک بینی بیش از حد لازم جمع شود، کم بودن غضروف‌های حمایت کننده نوک بینی و نزدیک شدن بیش از اندازه این غضروف‌ها به یکدیگر ممکن است علاوه بر نمای بیش از اندازه فرورفته بیرونی، موجب اشکال در تنفس از راه بینی شود.

۳) انحراف قسمت غضروفی بینی:
این عارضه معمولا به علت باقی ماندن انحراف تیغه داخلی بینی ایجاد می‌شود. در صورت انحراف قابل توجه تیغه بینی، اسکلت غضروفی بینی نیز به پیروی از آن دچار انحراف می‌شود.

۴) کلوملای تو کشیده شده:
اصطلاح «کلوملا» به پره وسطی بینی اطلاق می‌شود. به طور طبیعی از نظر معیارهای زیبایی بینی، در نمای نیمرخ، پره وسطی بینی باید خود را در ورای پره‌های طرفین بینی نمایان کند.

۵) برداشته شدن بیش از حد پوست پره‌های بینی:
در مواردی که قسمتی زیادی از پره‌های بینی برداشته شود، ممکن است به دلیل صاف شدن چین بین بینی و صورت، اثر بخیه‌ها بر روی پوست صورت نمایان شود. تنگی بیش از حد سوراخ‌های بینی موجب مشکلات تنفسی از راه بینی نیز می‌شود.

اصلاح این حالت از معضلات جراحی پلاستیک بینی است، زیرا جبران پوست از دست رفته در بعضی از موارد مستلزم برداشتن پوست پیوندی از قسمت‌های دیگر مانند لاله گوش است. بنابراین امروزه احتیاط زیادی در مورد برداشتن پره‌های بینی انجام می‌گیرد و پره‌های بیش از حد نمایان که عملکرد طبیعی بینی را به همراه داشته باشند، بسیار بهتر از پره‌های کوچک شده ای هستند که موجب اشکالات تنفسی می‌شوند.

۶) فروافتادگی کامل طرفین نیمه پایینی بینی:
در صورتی که برداشته شدن بیش از حد غضروف‌های پره بینی با برداشته شدن بیش از حد غضروف‌های کناری قسمت میانی بینی همراه باشد، عواقب تنفسی وخیم تر خواهد بود.
در این حالت فروافتادگی کامل از دو طرف موجب باریکی بیش از حد بینی در قسمت میانی و پایینی و نیز تنگی شدید معبر تنفسی می‌شود. پیوند‌های گسترش دهنده برای درمان این حالت به کار می‌روند.

۷) بالا رفتن بیش از حد نوک بینی:
برداشته‌شدن بیش از اندازه بافت‌های غضروفی و پوست قسمت پایینی بینی ممکن است موجب بالا رفتن بیش از حد نوک بینی و ایجاد نمای بینی خوکی شکل ‌شود.
در این حالت عمق سوراخ‌های بینی از فاصله دور نیز نمایان است و حالتی کاملا مصنوعی و غیرطبیعی به بینی می‌دهد. اصلاح این حالت نیز از موارد مشکل در جراحی بینی است، چرا که همواره برداشتن بافت‌ها آسان تر از اضافه نمودن بافت‌ها است.



۸) باریک شدن بیش از حد نوک بینی:
نوک بینی از نظر اصول زیبایی، پهنایی متناسب با قسمت‌های بالایی دارد. در صورت باریک شدن بیش از حد نوک بینی، تناسب بین دو قسمت بالایی و پایینی بینی به هم می‌ریزد و قسمت بالایی پهن تر به نظر می‌رسد. معمولا چنین حالتی مشکلات تنفسی را نیز به دنبال خواهد داشت.

۹) تلانژکتازی نوک بینی:
در این حالت مویرگ‌های زیادی بر روی پوست نوک بینی نمایان می‌شوند. جراحی‌های مکرر و دست کاری زیاد بر روی بافت‌های گوشتی زیر پوست نوک بینی در حین عمل، از عوامل مستعد کننده این عارضه اند.

۱۰) اسکار پوست کلوملا:
در جراحی‌های باز بینی، لب به لب نبودن لبه‌های پوست در هنگام زدن بخیه‌های پوستی، موجب نمایان شدن خطوط زخم و ایجاد فاصله بین دو لبه می‌شود. به کارگیری حداکثر دقت و ظرافت هنگام بستن برش‌های پوستی مانع از ایجاد این عارضه می‌شود.

۱۱) نکروز پوست نوک بینی:
از تأسف‌بارترین عارضه‌های جراحی پلاستیک بینی است. همانند قسمت بالایی بینی، آسیب‌های شدید به شبکه مویرگی زیرپوستی و دست کاری‌های زیاد در بافت‌های زیرپوستی نوک بینی توسط پزشک جراحی که فاقد تجربه، علم و تخصص کافی است، علت مهم ایجاد آسیب‌های پوستی نوک بینی است.
در حالت بسیار شدید حتی ممکن است کل پوست نوک بینی از دست برود. ترمیم چنین عارضه ی وخیمی ‌مستلزم به کارگیری روش‌های ترمیمی با استفاده از پوست قسمت‌های دیگر صورت مانند پوست پیشانی و یا پوست چین بین لب و بینی است.

۱۲) قوس محدب پشت غضروفی بینی:
علت این عارضه ممکن است برداشته شدن بیش از اندازه پشت استخوانی بینی و یا کم برداشته شدن پشت غضروفی بینی باشد.

عوارض تنفسی
کم نیستند شمار بیمارانی که پس از جراحی بینی دچار مشکلات تنفسی شده‌اند. این موضوع اهمیت توجه به مسائل داخل بینی در حین جراحی بینی را می‌رساند. ابعاد جراحی بینی بسیار فراتر از تغییرات در ظاهر بینی است و توجه چندجانبه جراح بینی به تمام این ابعاد، میزان بروز عوارض تنفسی را به حداقل می‌رساند.اختلال در عملکردهای حیاتی بینی عواقب ناگواری در سلامت و زندگی افراد و جامعه برجای خواهد گذاشت.

تنفس حیاتی‌ترین عملکرد زندگی است که نتیجه آن رسیدن اکسیژن به بافت‌های بدن است. هنگامی که تنفس از مسیر طبیعی خود از راه بینی منحرف شود عوارض آن تمام بافت‌های بدن را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

فردی که تنفس از راه بینی را از دست بدهد نه تنها در زندگی فردی، بلکه در روابط اجتماعی نیز مشکلات زیادی را تجربه خواهد کرد. بی‌حالی، خواب آلودگی، کسالت، بی‌حوصلگی و عصبی بودن ممکن است در اثر اختلال تنفسی بینی پدید آید. محرومیت از تنفس بینی، خشکی مجاری تنفسی و ضعف سیستم دفاعی آن را در پی خواهد داشت.

 تنفس‌ مزمن‌ از دهان‌ سبب‌ ایجاد خشکی‌، زخم ‌و درد در ناحیه حلق می‌گردد و ممکن‌ است ‌منجر به‌ احساس‌ توده‌ای‌ در گلو شود. گاه‌ التهاب‌ بینی‌ همراه‌، موجب‌ بسته شدن موقت تخلیه‌ سینوس‌های‌ اطراف ‌بینی‌ و نیز درد سینوسی، سردرد یا احساس پری، سنگینی و فشار در ناحیه سر و صورت می‌شود. بسته شدن شیپوراستاش‌ ـ ناشی‌ از گرفتگی بینی‌ ـ می‌تواند سبب‌ احساس‌ گرفتگی یا پری‌ گوش‌ شود.

سوزش‌ چشم‌ یا اشک‌ریزش‌ ممکن‌ است ‌نشان‌دهنده‌ بسته شدن مجرای‌ اشکی‌ در بخش پایینی بینی‌ باشد. ترشحات‌ مزمن‌ بینی‌ یا خشکی‌ حلق‌ ممکن‌ است‌ سبب ‌پدیده‌ تحریکی‌ در حنجره‌ شود که‌ همراه‌ خشونت‌ صدا، سرفه‌ و احساس‌ نیاز مداوم‌ برای‌ صاف‌ کردن‌ گلو است‌. صدای‌ تودماغی علامتی‌ از گرفتگی راه‌ هوایی‌ بینی‌است‌. اختلال بویایی،  احساس سرماخوردگی طولانی، خرخر و مشکلات تنفسی حین خواب از علائم دیگر اختلال عملکرد بینی است. وجود علائم فوق موجب افت قابل ملاحظه در کیفیت زندگی افراد می‌شود.
عوارض تنفسی ممکن است از مشکلات مختلفی ناشی شود که عبارتند از:

۱) چسبندگی‌های داخل بینی: ایجاد زخم در هر بافتی از بدن موجب برانگیختن واکنش‌هایی در جهت ترمیم زخم می‌شود. در بینی هم واکنش‌های ناشی از برش‌ها و زخم‌های جراحی ممکن است منجر به چسبندگی سطوح مختلف از بافت‌های پوشاننده بینی به هم شده و راه تنفسی را مسدود کند.

اقدامات زیر توسط جراح بینی احتمال این عارضه را به حداقل می‌رساند: حداقل دستکاری‌های داخل بینی در حین جراحی و ایجاد حداقل برش در داخل بینی؛ گذاشتن ورقه‌های سیلیکونی به طور موقت (مدت چند روز تا چند هفته) بین تیغه بینی و بافت‌های کناری بینی و اصلاح همزمان انحراف تیغه بینی

۲) باقی ماندن انحراف تیغه بینی: یکی از معضلات جراحی‌های پلاستیک بینی وجود همزمان انحراف تیغه بینی است. گاهی این انحراف‌ها از دید جراح مخفی مانده و علائم خود را پس از عمل بروز می‌دهند.

پیشگیری از این عارضه با معاینه دقیق تیغه داخل بینی قبل از جراحی و اصلاح آن در حین عمل است. گاهی جهت یافتن انحراف‌های مخفی تیغه بینی لازم است جراح پیش از عمل، به کمک اندوسکوپ به معاینه کامل داخل بینی بپردازد.

۳) بزرگی شاخک های بینی: در بعضی از بیمارانی که دارای انحراف تیغه بینی هستند، در سمت مخالف انحراف، شاخک تحتانی و یا میانی دارای رشد بیش از حد است. بزرگی بیش از حد شاخک‌های بینی موجب تنگ شدن راه هوایی بینی می‌شود.

۴) آلرژی بینی: آلرژی به دلیل جراحی بینی ایجاد نمی‌شود ولی حداقل 20درصد از مردم به نوعی به آلرژی‌های بینی مبتلا هستند. بنابراین حداقل 20 درصد از بیمارانی که تحت جراحی زیبایی قرار می‌گیرند، آلرژی نیز دارند. در جراحی بینی با درمان‌های دارویی و کنترل آلرژی پیش و پس از عمل می‌توان عوارض تنفسی را به حداقل رساند.

۵)  تنگی سوراخ‌های بینی: کوچک شدن پره‌ها و یا سوراخ‌های بینی موجب کاهش قطر جریان ورودی هوا می‌شود. اگر طبق قوانین فیزیکی این اصل را در نظر بگیریم که کاهش قطر مجرای عبور هوا به میزان نصف موجب افزایش مقاومت در مقابل عبور هوا نه به میزان دو، چهار یا هشت برابر بلکه به میزان شانزده برابر می‌شود، آن گاه عواقب کوچک شدن سوراخ‌های بینی کاملا قابل درک می‌شود .

در‌ بسیاری از جراحی‌های بینی با حذف مرحله برداشتن پره‌های بینی و اجتناب از برش‌های کناری می‌توان از این عارضه پیشگیری کرد. حائز اهمیت است که بیماران به هیچ وجه به جراح خود برای کوچک کردن پره‌ها و یا سوراخ‌های بینی اصرار نکنند.

۶) تنگی دریچه داخلی بینی: از وخیم‌ترین عوارض تنفسی جراحی‌های بینی است. دریچه داخلی بینی در فاصله کوتاهی پس از سوراخ بینی در داخل بینی قرار دارد. تنگی این دریچه معمولا در اثر برداشتن بیش از حد بافت‌ها و غضروف‌های بینی ایجاد می‌شود. متعاقبا، ضعیف شدن حمایت اسکلتی بینی موجب فروافتادگی غضروف‌های بینی و اشکال شدید در تنفس می‌شود.

برداشته شدن بیش از حد این غضروف‌ها در جراحی منجر به ایجاد چاله‌های عمیق در دو طرف نوک بینی می‌شود. اگر میزان برداشته شدن بافت از این هم بیشتر باشد، موجب افتادگی پره‌های بینی و بسته شدن سوراخ های بینی در هنگام دم می‌شود. در حین جراحی پلاستیک بینی باید دقت زیادی از جانب جراح اعمال شود تا حمایت ایجاد شده توسط این غضروف‌ها تضعیف نشود.

منبع:
      ــ موفقان
      ــ همشهری



:: مرتبط با: پزشكی ,
:: برچسب‌ها: عوارض , جراحی , رینوپلاستی , زیبایی بینی ,
نگارنده : رضا عظیمی
تاریخ : جمعه 1390/11/21
 


عمری با حسرت و انده زیستن نه برای خود فایده ای دارد و نه برای دیگران، باید اُوج گرفت تا بتوانیم آن چه را که آموخته ایم با دیگران نیز قسمت کنیم.